หอมแดง เป็นพืชผักที่ส่วนใหญ่ผลิตในฤดูหนาวเป็นหลัก สามารถเก็บไว้บริโภคได้นานมากกว่าผักกินใบและผักกินผลทั่วไป นอกจากนี้แล้วราคาจำหน่ายหอมแดงอินทรีย์ยังมีราคาสูงตลอดทั้งปี ประมาณ 80-90 บาท/กิโลกรัม ซึ่งผักกินใบและกินผลทั่วไปมีราคาจำหน่ายประมาณ 20-30 บาท/กิโลกรัม และมีอายุการวางจำหน่ายได้ไม่เกิน 1 สัปดาห์เท่านั้น ดังนั้นหอมแดงจึงสามารถพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ผักอินทรีย์ที่สร้างงานสร้างรายได้ให้แก่กลุ่มเกษตรกรผู้ผลิตผักอินทรีย์ของจังหวัดสุรินทร์และพื้นที่ใกล้เคียงได้ ทดแทนการผลิตผักกินใบและกินผลที่มีอายุการวางจำหน่ายสั้นและราคาต่ำ อย่างไรก็ตามนอกจากการผลิตหอมแดงที่มีคุณภาพได้แล้วนั้น คุณภาพภายหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตรวมถึงคุณภาพภายหลังการเก็บรักษาของหอมแดงก็เป็นสิ่งสำคัญ เนื่องจากปัญหาด้านสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมสำหรับการเก็บรักษาผลผลิต การมีความชื้นสัมพัทธ์อากาศสูง หรือมีอุณหภูมิที่สูงจนเกินไป การเกิดบาดแผลในขั้นตอนการเก็บเกี่ยว การปฏิบัติหลังการเก็บเกี่ยว การขนส่ง รวมถึงการวางจำหน่าย ทำให้หอมแดงอินทรีย์อ่อนแอต่อการถูกเข้าทำลายของเชื้อโรคต่างๆ ส่งผลให้เกิดอาการเน่า หัวลีบ (ฝ่อ) หรือเกิดเชื้อราขึ้นบนหัว ซึ่งอาการเหล่านี้ส่งผลให้หอมแดงอินทรีย์มีคุณภาพลดลง และมีอายุการเก็บรักษาสั้นลงไปด้วย เพื่อเป็นการพัฒนาเทคโนโลยีด้านการจัดการหลังการเก็บเกี่ยวผลผลิตหอมแดงอินทรีย์ ทางคณะผู้วิจัยจึงต้องการศึกษาขั้นตอนและวิธีการในการปฏิบัติหลังการเก็บเกี่ยวตลอดจนการนำเทคโนโลยีด้านการใช้บรรจุภัณฑ์แบบต่างๆ รวมถึงการใช้สารดูดซับความชื้นที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงคุณภาพผลผลิตหอมแดงอินทรีย์ที่ได้จากแปลงผลิตพืชผักอินทรีย์ สาขาวิชาพืชศาสตร์ คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์ เช่น การสูญเสียน้ำหนักสด การเปลี่ยนแปลงสีของหัวและเนื้อ การเปลี่ยนแลงความแน่นเนื้อของหัว การเกิดโรคเน่าของหัว ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ทั้งหมด ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด สมบัติการต้านอนุมูลอิสระ เพื่อนำไปสู่การเผยแพร่และการใช้ประโยชน์ต่อไป